กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้คนต่างพยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน
“ปรมาจารย์หนิวโปรดวางใจ”
“ภรรยาซู บ้านท่านมีอาหารการกินดีถึงเพียงนี้ ต่อให้ไม่ให้ข้าวฟ่าง ข้าก็ยังยินดีมาทำงานให้”
“กลับบ้านไปพูดออกไป ผู้อื่นคงไม่เชื่อเป็นแน่”
“ท่านแม่ของข้าบอกว่าข้ามาทำงานไม่กี่วัน เนื้อหนังบนใบหน้าก็เพิ่มขึ้นแล้ว”
ซูเมิ่งจู๋กำลังคลุกยำต้นหอมป่า ได้ยินเช่นนั้นจึงเงยหน้าขึ้น
“ข้าวต้องกินให้อิ่ม ข้าวฟ่างที่รับปากว่าจะให้พวกเจ้าก็ห้ามขาดไปแม้แต่เม็ดเดียว”
“ข้ามีข้อเรียกร้องเพียงข้อเดียว งานต้องทำให้ดี”
“การสร้างเรือนไม่ใช่เรื่องเล็ก หากสร้างได้ไม่ดี วันหน้าเข้าไปอยู่อาศัยข้างในก็คงไม่สบายใจ”
ปรมาจารย์หนิวรีบขานรับเป็นพัลวัน