เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสวี่ยเช่อหานได้ยินจนเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบ ๆ
เขาถีบเข้าใส่ต้นพุทราจีนหนึ่งเท้า
ลำต้นสั่นไหวอย่างรุนแรง ซุนอวิ่นเจียที่ติดอยู่บนคบไม้กรีดร้องเสียงหลง ร่วงหล่นลงมาจากด้านบนกระแทกพื้นดินอย่างแรง
ยังไม่ทันที่มันจะได้หายใจหายคอ
เสวี่ยเช่อหานก็ก้าวเท้ายาว ๆ เข้าไป ถีบเข้าใส่หน้าท้องของมันอย่างเหี้ยมเกรียมไปหลายที
“คุมเมียของเจ้าไม่ได้ เหล่าจื่อจะโยนเจ้าเข้าไปในกลุ่มชาวเขา ให้เจ้าได้ลิ้มรสชาติของการถูกขายดูบ้าง”
เสวี่ยเช่อหานกระชากเส้นผมของมันขึ้นมา ดึงใบหน้าของมันขึ้นมาจากโคลนตม
“เจ้าไม่ได้อ่านตำรามาหลายปีจนดูหมดจดงดงามหรอกหรือ พวกชาวเขาเหล่านั้นไม่เกี่ยงชายหญิง ขอแค่หน้าตาพอดูได้ พวกมันก็ชอบทั้งนั้น”
ซุนอวิ่นเจียตกใจจนดวงจิตวิญญาณแทบหลุดลอย
ยามปกติมันอาศัยว่าได้อ่านตำรามาไม่กี่เล่ม มักคิดว่าตนเองสูงส่งกว่าผู้อื่น ดูถูกพวกชาวเขาตามชายแดนที่เสื้อผ้าไม่ปกปิดกายเป็นที่สุด