ตอนที่ 84 เสวี่ยเช่อหานผู้เข้าข้างคนของตน

นางดิ้นรนหมายจะพุ่งเข้ามาอีก ทว่ากลับถูกชายกระโปรงตนเองสะดุดล้มหน้าคะมำฟาดพื้นอีกครา

ซูเมิ่งจู๋อารมณ์ปลอดโปร่งแจ่มใสยิ่งนัก

นางลงไม้ลงมือทำให้พวกนางเจ็บกาย ครั้นด่าทอก็ยังเฉือนลึกถึงก้นบึ้งหัวใจ

สาแก่ใจยิ่งนัก

เจียงหว่านผิงมิใช่ตัดใจจากความรักครั้งเก่าระหว่างตนกับซุนเฉิงเจ๋อไม่ได้ที่สุดหรอกหรือ

เช่นนั้นนางก็เจาะจงทิ่มแทงลงไปที่เรื่องนี้เสียเลย

ส่วนคำสาปแช่งของผู้พ่ายแพ้ ซูเมิ่งจู๋ไม่เคยเก็บมาใส่ใจแม้แต่น้อย

นางดึงตัวเสวี่ยหนิงลุกขึ้น

“ไปเถิด กลับบ้านไปนวดแป้งกัน”

“วันนี้ขุดผักป่ามาได้ไม่มากพอ พวกเราไปเก็บผักในแปลงมาห่อเกี๊ยวกินกันสักหน่อย”