ตอนที่ 83 ทุบตีคนช่างสะใจยิ่งนัก

“รีบไปตามผู้ใหญ่บ้านกับหัวหน้ากลุ่มครัวเรือนเร็วเข้า”

สตรีสองสามคนปากก็ร้องตะโกนเรียกคน ทว่าเท้ากลับมิได้ขยับเขยื้อนแม้แต่ก้าวเดียว

สามแม่ลูกสะใภ้เจียงหว่านผิงมีพฤติกรรมอะไรกันในหมู่บ้าน ทุกคนต่างรู้ซึ้งแก่ใจดี

วันธรรมดาสามัญพวกนางก็อาศัยที่บรรพชนตระกูลซุนเคยรุ่งเรืองมาก่อน อีกทั้งเสวี่ยเช่อหานยังเป็นถึงนายร้อย ยามมองผู้ใดจึงมักวางท่าสูงส่งเหนือหัวผู้อื่นอยู่ร่ำไป

ได้เปรียบผู้อื่นแล้วยังจะรังเกียจว่าเขาให้มาน้อยเกินไปเสียอีก

ยามนี้พอได้ยินว่าพวกนางถึงกับคิดจะขายซูเมิ่งจู๋ให้แก่ชาวเขาชายแดน ผู้ใดยังจะเต็มใจก้าวออกไปช่วยกันเล่า

มีคนยืนตะเบ็งเสียงอยู่แต่ไกลว่า

“คุณนายซู สั่งสอนสักสองสามทีก็พอแล้ว อย่าถึงกับตีคนตายเชียวเล่า ตีคนตายต้องติดคุกติดตะรางนะ”

“นั่นน่ะสิ เหลือลมหายใจไว้ให้สักหน่อย วันหน้ายังจะได้สะสางบัญชีต่อ”

“อย่างไรเสียภรรยาใหญ่เจียงก็เป็นแม่สามีของเจ้านะ จะลงมือถึงตายมิได้เชียว”