กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อืม ข้าล่ามาเอง”
“ล่ามาอย่างไรกัน” ผู้นั้นเดินวนสำรวจรอบกายเสือรอบหนึ่ง “บนร่างไม่มีแม้กระทั่งรูเกาทัณฑ์ อย่าบอกนะว่าเจ้ารัดคอมันจนตายทั้งเป็น”
เสวี่ยเช่อหานอธิบายอย่างสงบนิ่ง “คิดหาวิธียั่วโทสะมันก่อน แล้วพามันวิ่งวนรอบ ๆ จากนั้นจึงประชิดตัวเข้าห้ำหั่น ข้าสอดมีดสั้นเข้าไปทางปากของมัน ปาดลำคอจนขาดวิ่น และทำลายอวัยวะภายใน”
ทหารเฝ้าเมืองหลายนายได้ยินแล้วพลันเสียวฟันวาบ
วิธีการฟังดูคล้ายไม่ซับซ้อน
ถ่วงเวลามันไว้ก่อน แล้วค่อยแทงมีดเข้าปากเสือ
ทว่าผู้ใดจะกล้าทำเล่า
กรงเล็บเดียวของพยัคฆ์สามารถตบกระดูกหน้าอกคนแหลกละเอียดได้
หากเข้าใกล้เพียงนิด ก็มิต่างอันใดกับการเอาเนื้อไปป้อนถึงปากเสือ
ทหารยามผู้นั้นลอบกลืนน้ำลาย ยกนิ้วหัวแม่มือให้เสวี่ยเช่อหาน