ตอนที่ 77 เสือเป็นเสวี่ยเช่อหานล่าได้ ไฉนกลับมาชมนางเสียเล่า?

วันรุ่งขึ้นฟ้าเพิ่งจะสางรำไร

ซูเมิ่งจู๋ก็ถูกเสียงกวาดลานเรือนปลุกให้ตื่นขึ้นเสียแล้ว

ยามนางลืมตาขึ้นมา ด้านข้างกายก็ไร้เงาคนแล้ว

ซูเมิ่งจู๋ยันกายลุกขึ้นนั่ง ทั่วร่างเมื่อยล้าราวกับถูกคนนำไปนวดแป้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงสามรอบ

นางสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินออกไป เสวี่ยหนิงก็กวาดลานเรือนจนสะอาดหมดจดแล้ว

ในห้องครัวเคี่ยวโจ๊กข้าวฟ่างไว้หม้อหนึ่ง ในลังถึงยังมีหมั่นโถวแป้งผสมสองชนิด คุณหนูน้อยไม่เพียงเกี่ยวหญ้ามาให้วัวกิน แม้แต่หญ้าสกปรกในรังกระต่ายก็เปลี่ยนใหม่หมดแล้ว

เมื่อเห็นนางออกมา เสวี่ยหนิงจึงวางไม้กวาดลง

“พี่สะใภ้ ท่านตื่นแล้วหรือ พี่ใหญ่บอกว่าอีกประเดี๋ยวเขาก็จะกลับมาแล้ว เหตุใดพวกท่านถึงลงกลอนโถงเอกไว้เล่าเจ้าคะ เมื่อเช้าข้าคิดจะเข้าไปหยิบกระด้ง ประตูกลับผลักอย่างไรก็ไม่ออก”

ซูเมิ่งจู๋หาวออกมาคำหนึ่ง

“ข้างในวางเสือไว้ตัวหนึ่ง”