เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฝิงลิ่วปรายตามองซูเมิ่งจู๋
นางพ่นลมหายใจฮึดฮัดทางจมูก “คราวหน้าพบครั้งหนึ่งก็จะทุบตีครั้งหนึ่ง เจ้าสุนัขบ้าสองตัวนั้นมิใช่ของดี ปากเหม็นยิ่งกว่าส้วม จิตใจดำมืดยิ่งกว่าเถ้าในเตาไฟ”
ก้นบึ้งดวงตาของเฝิงลิ่วเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้ม
“คราวหน้าข้ารับประกันว่าจะตีพวกมันจนฟันร่วงเกลื่อนพื้นแน่นอน”
เฝิงลิ่วกลับบ้านไปด้วยความยินดี
ซอสเนื้อในหม้อยังต้องเคี่ยวด้วยไฟอ่อนต่อไป
ซูเมิ่งจู๋ตั้งหม้อเล็กขึ้นอีกใบ นำกระดูกท่อนใหญ่ที่เก็บไว้ในวันนี้ใส่ลงไปในหม้อ นางหยิบโสมตังเซินออกมาสองสามแผ่นและพุทราจีนหนึ่งกำมือ โยนใส่ลงไปด้วยกัน
เนื้อบนกระดูกถูกเลาะออกไปเกือบหมดแล้ว พอน้ำเดือดด้วยไฟแรงจึงปรับเป็นไฟอ่อน
กลิ่นหอมหวานของโสมตังเซินและพุทราจีนผสมผสานกับกลิ่นหอมเข้มข้นของน้ำต้มกระดูก ลอยพวยพุ่งออกมาตามรอยแยกของฝาหม้ออย่างไม่ขาดสาย
เสวี่ยหนิงนั่งยอง ๆ อยู่หน้าเตา จมูกกระดิกฟุดฟิดหลายครั้ง