ตอนที่ 74 ทำงานเปล่าไม่ได้

ทั้งสองตระกูลนัดหมายกันว่าจะมารับต้นกล้าในอีกสองวัน

จากนั้นจึงต่างแยกย้ายกันกลับไป

ในลานเรือนพลันโล่งตาไปถนัด

ทว่าท่านลุงโม่ยังมิได้จากไป

เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้าแล้วเอ่ยกำชับโม่เสี่ยวเหย่ “ยามบ่ายยังพอมีชั่วยามเหลืออยู่ ไปช่วยภรรยาซูไถดินเถิด”

ปรมาจารย์หนิวเองก็เอ่ยกับศิษย์ทั้งสองว่า “พวกเจ้าสองคนจงอยู่ช่วย การปรับที่ดินปลูกบ้าน วันนี้ช่วยภรรยาซูทำงานในไร่นาก่อน”

ซูเมิ่งจู๋รีบโบกไม้โบกมือ

“อย่าเลยเจ้าค่ะ บ้านข้ามีวัวเพียงตัวเดียว รั้งคนไว้มากเพียงนี้ก็มิอาจออกแรงได้หมด พวกท่านกลับไปจำต้องเตรียมข้าวของสำหรับสร้างบ้านในวันพรุ่งนี้ จะมาเสียเวลาอยู่ที่นี่ทั้งหมดมิได้”

เฮยโก่วศิษย์คนโตของปรมาจารย์หนิวหัวเราะร่า

รูปร่างของเขาดำคล้ำล่ำสัน ยามอิ่มหนำทั่วทั้งใบหน้าจึงเต็มไปด้วยเหงื่อไคล เมื่ออ้าปากก็เผยให้เห็นฟันสีขาวสะอาด