ตอนที่ 72 ชำแหละหมูป่า

เขาโน้มศีรษะลง จุมพิตริมฝีปากของนางอย่างแผ่วเบา

“เมิ่งจู๋”

เดิมทีซูเมิ่งจู๋คิดจะให้เขาไปชำระล้างกายก่อน ทว่ารอยจุมพิตอันถี่กระชั้นของบุรุษหนุ่มกลับพรมลงมาเสียแล้ว

ตัวนางเองก็พึงใจ ยื่นมือโอบรอบลำคอของเขาไว้

ม่านเตียงทิ้งตัวลงมา

ผ่านไปมินาน

แผ่นกระดานเตียงพลันส่งเสียงดังขึ้นแผ่วเบา

วันรุ่งขึ้นฟ้าเพิ่งสาง

เสวี่ยหนิงลุกขึ้นมาให้อาหารวัว พบว่าวัวนอนหมอบนิ่งอยู่ในเพิงไม่ยอมขยับ ด้วยความสงสารจึงเดินวนรอบตัวมันอยู่หลายรอบ

นางตักน้ำมา ทั้งยังจงใจเพิ่มกากถั่วลงในหญ้าอาหารสัตว์อีกหนึ่งกำมือ