กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แพทย์ทหารชราไม่เอ่ยถามอีกจริง ๆ ก้มหน้าก้มตากินจนเหงื่อท่วมศีรษะ
สุดท้ายกระทั่งน้ำแกงก้นชามก็ซดจนไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว ลูบท้องตนเองอย่างยังไม่หนำใจ
เขาจ้องมองซูเมิ่งจู๋อยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็เอ่ยถาม
“เจ้าอยากกราบข้าเป็นอาจารย์หรือไม่”
ซูเมิ่งจู๋ส่ายหน้า
“ไม่กราบเจ้าค่ะ”
แพทย์ทหารชราชะงักงัน “เมื่อก่อนเจ้ามิใช่ว่าอยากเรียนวิชาแพทย์หรอกรึ”
“เมื่อก่อนอยาก ตอนนี้ไม่อยากแล้วเจ้าค่ะ”
แพทย์ทหารชราขยี้หน้าอกตนเอง
เสียดแทงใจยิ่งนัก