ตอนที่ 65 ฝูงหมาป่าถูกพิษ

ฟ้ายังมิทันสาง กองพันแนวหน้าก็ปิดกั้นเส้นทางขึ้นเขาไว้แล้ว

เสวี่ยเช่อหานนำทหารสิบกว่านายที่คุ้นเคยเส้นทางเขา ไล่ตามรอยเลือดที่ฝูงหมาป่าทิ้งไว้เข้าไปในป่า

คนที่เหลืออยู่ตรวจนับคนเจ็บคนตายในหมู่บ้าน จับหมาป่าคลั่งที่ยังมีลมหายใจมัดไว้ แล้วขังเข้าไปในกรงเหล็กที่ยกมาชั่วคราว

แพทย์ทหารชราก็ถูกคนเชิญตัวมาจากกองรักษาการณ์เช่นกัน

เขาเพิ่งก้าวเข้าหมู่บ้านก็ก่นด่าขึ้นมาทันใด

“เคาะประตูราวกับจะเร่งเอาชีวิต กระดูกแก่ ๆ ของข้าแทบจะหลุดแหลกอยู่บนทาง หมาป่ามีอะไรกันน่าดูนักรึ ไม่เคยเห็นหมาป่ากัดคนหรืออย่างไร”

วาจาแม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่ครั้นเขาเห็นหมาป่าในกรงอย่างชัดเจน ความรำคาญใจบนใบหน้าก็มลายหายไปในบัดดล

หมาป่าตัวนั้นถูกยิงเข้าที่ท้อง บาดแผลยังคงมีเลือดซึมออกมาไม่หยุด

ทว่ามันกลับคล้ายมิรู้เจ็บ คมเขี้ยวกัดลูกกรงเหล็กไว้แน่นจนเลือดไหลเปรอะเต็มปาก

แพทย์ทหารชราย่อตัวลงข้างกรง ใช้ไม้พลองยาวเขี่ยปากหมาป่า แล้วเฉือนเนื้อหมาป่าออกมาก้อนเล็ก ๆ ก่อนจะใช้เข็มเงินกับผงยาอีกหลายชนิดทดสอบดู