เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อะไรกัน”
ฮูหยินสามตระกูลถังราวกับถูกเหยียบหาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“เรื่องของเด็กไม่ใช่ฝีมือข้า เจ้าอาศัยอะไรกันมาให้ข้าหนึ่งชีวิตชดใช้หนึ่งชีวิต” น้ำเสียงของนางสั่นเครือ แฝงความไม่ยอมรับอยู่หลายส่วน “ต่อให้โวยวายไปถึงศาลาว่าการ ก็ไม่มีเหตุผลที่จะมาให้ข้าชดใช้ด้วยชีวิต”
“นั่นสินะ”
ซูเมิ่งจู๋พยักหน้า กลับดูคล้ายจะเห็นพ้องกับคำพูดของนางอย่างยิ่ง
ฮูหยินสามตระกูลถังชะงักไป
ซูเมิ่งจู๋เอ่ยเนิบนาบว่า
“เด็กจากไปอย่างไรกันแน่ ยามนี้ไม่มีพยานบุคคลและหลักฐาน ตระกูลถังของพวกเจ้ามีตระกูลใหญ่โตกิจการรุ่งเรือง หากไปแจ้งทางการจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะหาคนสองสามคนมารับผิดแทนไม่ได้ เพื่อกลบเกลื่อนเรื่องนี้ให้ผ่านพ้นไป”
ก้นบึ้งแววตาของฮูหยินสามตระกูลถังเพิ่งจะเผยประกายความยินดีออกมาเล็กน้อย
ก็ได้ยินซูเมิ่งจู๋เอ่ยสืบไปว่า