เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หน้าอกของฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลถังกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง
เดิมทีนางคิดจะอาศัยสถานะผู้อาวุโสกระแนะกระแหนซูเมิ่งจู๋สักสองสามประโยค ให้สตรีผู้น้อยผู้นี้ได้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของตระกูลถัง
นึกไม่ถึงว่าปากของซูเมิ่งจู๋จะคมกริบดั่งมีดดาบ
ทุกถ้อยคำล้วนทิ่มแทงลงตรงจุดที่ตระกูลถังละอายใจและหวาดระแวงที่สุด
ตระกูลถังมีเงินทองมิใช่เรื่องเท็จ ทว่ากลับเกลียดชังที่ผู้อื่นเอ่ยถึงคำว่า “พ่อค้า” เป็นที่สุด
ซูเมิ่งจู๋กลับจงใจเอ่ยคำก็ครัวเรือนพ่อค้า
สองคำก็เศรษฐีใหม่
“เจ้าบังอาจ” ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลถังตบโต๊ะอย่างแรง “ที่นี่คือตระกูลถัง ยังไม่ถึงคราวให้ภรรยาจากครัวเรือนทหารอย่างเจ้ามาทำป่าเถื่อน”
“หากข้าจะป่าเถื่อนจริง ๆ พวกยายแก่สองสามคนในสวนหลังบ้านเมื่อครู่คงไม่ได้แค่นอนพักอยู่ชั่วครู่หรอก”
ซูเมิ่งจู๋ช้อนตาขึ้นมองนาง