ตอนที่ 58 นางกล่าวว่า สตรีมีชีวิตอยู่เดิมทีก็ไม่ง่ายดาย

ซูเมิ่งจู๋เก็บทั้งตั๋วเงินและชุดเครื่องประดับศีรษะลงในห่อผ้าที่ฮูหยินสามตระกูลถังเตรียมไว้ต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลถัง ห่อผ้านั้นทำจากผ้าฝ้ายเนื้อละเอียด มองดูเนื้อผ้าแล้วหากตัดเล็มออกยังนำไปเย็บเป็นเสื้อกั๊กได้ตัวหนึ่ง

บนใบหน้าของนางมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาอีกครา

“ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลถังช่างเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมายิ่งนัก ท่านวางใจได้ ปากของข้าเก็บความลับได้มิดชิดที่สุด ย่อมไม่ออกไปพูดจาส่งเดชอะไรกันข้างนอกเป็นแน่”

ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลถังกระตุกมุมปาก ยิ้มบนใบหน้านั้นดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก

“เช่นนั้นก็ดีที่สุดแล้ว”

นางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแฝงความหมายลึกซึ้งว่า

“เพียงแต่ด่านชายแดนมิเหมือนเมืองหลวง บนเส้นทางมิได้สงบเรียบร้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพกพาทรัพย์สินเงินทองมากมายถึงเพียงนี้ ย่อมเลี่ยงมิพ้นที่จะพบเจอกับโจรผู้ร้ายตาบอดไร้ความคิดอยู่บ้าง”

“ภรรยาตระกูลเสวี่ยยามกลับไป จงระมัดระวังตัวให้จงหนักเล่า”

ซูเมิ่งจู๋ช้อนสายตาขึ้นมองนาง

ยิ้มจนคิ้วและดวงตาโค้งลง