ตอนที่ 51 ไม่แน่ว่านางกำลังยุ่งอยู่กับการคลอดน้องชายน้องสาวให้เจ้าอยู่ก็ได้

ซูเมิ่งจู๋และเสวี่ยเช่อหานทั้งสองคนซื้อของเสร็จแล้วก็พากันกลับมาที่ข้างแผงค้า

หญิงผู้ซื้อชิ้นปลาคนสุดท้ายกอดไหเดินไกลออกไปแล้ว เสวี่ยหนิงกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นนับเหรียญทองแดง

“พี่สะใภ้ พวกท่านกลับมาเสียที” เสวี่ยเช่อหย่วนสาวเท้าเข้ามาหา “ขายหมดเกลี้ยงเลยขอรับ”

น้ำเสียงของเสวี่ยหนิงไม่อาจสะกดกลั้นความยินดีเอาไว้ได้ “ชิ้นปลาไม่เหลือสักจินเดียว บะหมี่เย็นก็ขายจนเกลี้ยงเจ้าค่ะ ยังมีอีกสามคนที่ไม่ได้ซื้อไป”

พ่อหนุ่มขายแป้งอบที่อยู่ด้านข้างก็หัวเราะพลางกล่าวว่า “ภรรยาซู คราวหน้าเจ้าต้องนำของมาให้มากกว่านี้นะ เมื่อครู่มีชายฉกรรจ์คนหนึ่งเกือบจะลงไม้ลงมือกับผู้อื่นเพื่อแย่งชิ้นปลาครึ่งจินสุดท้ายเสียแล้ว”

หากไปยังเมืองบริวาร ลูกค้าย่อมมีมากกว่านี้ การค้าชิ้นปลารังแต่จะดียิ่งขึ้นไปอีก

“เก็บแผงกลับบ้าน” ซูเมิ่งจู๋เทเหรียญทองแดงลงในถุงเงินอย่างคล่องแคล่ว “พรุ่งนี้ไปกอบโกยเหรียญทองแดงใหญ่ที่เมืองบริวารกัน”

“พรุ่งนี้จะไปเมืองบริวารจริง ๆ หรือขอรับ”

เสวี่ยเช่อหย่วนพอได้ยินว่าจะได้เหรียญทองแดงใหญ่ ทั่วทั้งร่างก็เปี่ยมไปด้วยเรี่ยวแรง

“อืม พอส่งของให้ระดับหนึ่งเซียงกับเหลียนเซียงโหลวเสร็จแล้วก็จะไปเมืองบริวาร ส่วนที่ตำบลถึงเวลานั้นค่อยดูอีกทีก็แล้วกัน”