ตอนที่ 39 เป็นอย่างที่คิด รักแค้นชั่วพริบตาเดียว

ซูเมิ่งจู๋จุ่มนิ้วให้เปียก แล้วค่อย ๆ เขียนอักษร “เทียน” ลงบนโต๊ะแต่งหน้าอย่างช้า ๆ

เสวี่ยเช่อหานยืนอยู่ด้านหลังนาง ค้อมเอวมองดูการเคลื่อนไหวของนาง

ซูเมิ่งจู๋หลังอาบน้ำมีกลิ่นหอมสะอาดจาง ๆ ติดกาย ปลายผมยังไม่แห้งสนิทดี ผมเปียกชื้นไม่กี่เส้นแนบอยู่ข้างลำคอขาวผ่อง แสงเทียนวูบไหว ลำคอดั่งจะดูละเอียดเนียนนุ่มกว่ายามกลางวันเสียอีก

สายตาของเสวี่ยเช่อหานเลื่อนไปมาระหว่างตัวอักษรกับใบหน้าด้านข้างของนาง

“ตั้งใจหน่อย”

“ข้าดูอยู่”

“ดูตัวหนังสือ”

ชายหนุ่มดึงสายตากลับมา

“อืม”

“คืนนี้ต้องเรียนรู้สองประโยคนี้ให้ได้ก่อนจึงจะนอนได้”