ตอนที่ 38 หากวันหนึ่งข้าขายเจ้าเล่า?

สิ้นเสียงพูด ภายในลานบ้านก็เงียบสงัดลงทันตา

เสวี่ยเช่อหย่วนประคองชามไว้ ดวงตาเป็นประกายสว่างราวกับตะเกียงน้ำมันสองดวง “พี่สะใภ้ มะรืนนี้ข้าตามไปด้วยได้หรือไม่?”

“หากพรุ่งนี้เจ้าทำงานเสร็จสิ้น ก็ย่อมไปได้”

“ได้เลยขอรับ!”

เจียงหว่านผิงหัวเราะหยัน

“อย่าเพิ่งพูดจาใหญ่โตไป ถึงเวลาหากขายปลาไม่ออก ก็อย่าได้ร้องห่มร้องไห้กลับมาทวงธัญพืชจากที่บ้านก็แล้วกัน”

ซูเมิ่งจู๋เช็ดปากพลางลุกขึ้นยืน

“เจ้าวางใจเถิด ต่อให้ปลาขายไม่ออกแม้แต่ตัวเดียว ข้าก็ไม่แตะต้องธัญพืชอันน้อยนิดของเจ้าหรอก”

สีหน้าของเจียงหว่านผิงพลันบึ้งตึงลง

ซูเมิ่งจู๋ยกชามเปล่าเดินเข้าไปในห้องครัว