ตอนที่ 19 ไปในตำบล

เสวี่ยเช่อหานก้มหน้ากัดคำใหญ่

รสชาติเหนียวนุ่มหอมหวาน ดีเลิศยิ่งกว่าไก่อบร้อน ๆ ตัวนั้นเสียอีก

รากเท้ายายม่อมชิ้นใหญ่ 2 ชิ้นถูกกินจนเกลี้ยงเกลา

ซูเมิ่งจู๋เห็นเขากินเสร็จ ก็ยกนิ้วชี้ไปนอกประตูอย่างเป็นเรื่องชอบธรรม

“ข้าเหงื่อออกท่วมตัว เจ้าไปตักน้ำมาให้ข้าล้างหน้าล้างตาหน่อย ประเดี๋ยววันหน้าข้ามีเงินแล้ว ยังต้องซื้ออ่างไม้ต่างหากอีกใบ เสื้อผ้าก็ต้องเปลี่ยนซักด้วย”

เสวี่ยเช่อหานไม่โต้แย้งแม้แต่คำเดียว

หมุนตัวผลักประตูเดินออกไป

ชั่วครู่ เขาก็หิ้วน้ำอุ่นถังหนึ่งกลับมา

ซูเมิ่งจู๋อาศัยอ่างไม้ผุพังเช็ดถูเนื้อตัวอย่างง่าย ๆ แล้วล้มตัวลงนอนทันที

ทั้งคืนเสวี่ยเช่อหานแทบไม่ได้หลับนอน