ตอนที่ 20 ขายโสมตังเซินขายน่องไก่

แม่หนูน้อยผู้นี้ มักนึกถึงผู้อื่นก่อนเสมอ

ซูเมิ่งจู๋ใจอ่อนยวบ จูงมือนางเร่งเดินทางต่อ

ครึ่งชั่วยามผ่านไป

เมืองชุมชนตรงด่านชายแดนพลันปรากฏสู่สายตา

สองฟากฝั่งถนนใหญ่เต็มไปด้วยแผงลอยวางเกลื่อนกลาด

เหล่าพ่อค้าแห่งราชวงศ์ต้าโจวต่างเปล่งสำเนียงถิ่นสารพัด เร่ขายเครื่องกระเบื้องเนื้อหยาบ ผ้าไหมสภาพกึ่งใหม่กึ่งเก่า น้ำตาลอ้อยก้อนสีน้ำตาลอมดำ และใบชาแก่

พ่อค้าต่างแดนชาวซีเหลียงและเป่ยตี๋ที่สวมเสื้อคลุมขนสัตว์ต่างจูงม้าตัวสูงใหญ่

ใช้ภาษาฮั่นแปร่งหูแลกเปลี่ยนหนังสัตว์และเครื่องเทศ

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นสาบของฝูงสัตว์ปะปนกับกลิ่นเครื่องเทศเข้มข้นนานาชนิด

ซูเมิ่งจู๋เดินไปยังหน้าร้านซาลาเปาที่มีไอร้อนพวยพุ่งร้านหนึ่ง