ตอนที่ 6 ให้ภรรยาเจ้าโดนตบสักสองสามฉาดเถอะ

เสวี่ยหนิงที่นิ่งเงียบไม่ส่งเสียงมาตลอดเล็งไปที่หน้าแข้งของเสวี่ยเช่อหย่วน

ถีบลงไปสุดแรงเกิด

“เจ้าผีตะกละสมองหมู” เสวี่ยหนิงแผดเสียงเล็กแหลมด่ากราด

“หวงต้าเหยาเป็นเดรัจฉานชาติหมาอะไรกันเจ้าไม่รู้หรือ ผู้หญิงที่ตกไปอยู่ในมือมันมีใครมีชีวิตรอดเกินสามวันบ้าง

ร่างกายอย่างพี่สะใภ้ส่งไปก็รังแต่จะโดนทรมานจนตาย ท่านพ่อบอกแล้วว่าพี่ใหญ่สมควรแต่งเมียได้แล้ว ภายหน้าเจ้าก็อย่าได้แต่งเมียเลย”

เครื่องหน้าของเสวี่ยเช่อหย่วนบิดเบี้ยวเข้าหากัน

คำรามกลับไปด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ

“นางจะตายหรือไม่เกี่ยวอะไรกันกับข้า นางมิมรณะข้าก็ต้องกินข้าวน้อยลง อีกอย่างนั่นมันตั้งเนื้อหมู 2 เหลี่ยงเชียวนะ”

“พอได้แล้ว!”

“เรื่องนี้ข้าเสวี่ยต้าซานเป็นคนตัดสิน ลูกชายคนโตของข้าต้องได้แต่งงาน”