เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296: การเรียกพบของฟู่ชิงหยาง
"ออกไป!"
กวนหย่าวางมือทั้งสองไว้บนพวงมาลัย ทอดสายตามองไปข้างหน้า ใบหน้าด้านข้างเย็นชาหยิ่งผยอง นางส่งเสียงตวาดอย่างเย็นเยียบ
นี่เป็นค่ำคืนที่ย่ำแย่เหลือเกิน แม้นางจะแสดงท่าทางอิดออดว่าไม่อยากมา แต่การแต่งกายที่ลดวัยลงอย่างชัดเจนนั้น กลับเป็นภาพสะท้อนความรู้สึกที่แท้จริงในใจ
ลึกๆ ในใจแล้ว นางเฝ้ารออาหารค่ำมื้อนี้อยู่ไม่น้อย
ทว่ายิ่งคาดหวังมาก ความผิดหวังก็ยิ่งทวีคูณ ตัวเอกของมื้อค่ำในวันนี้กลับมิใช่นาง หากแต่เป็นซากหยินประหลาดที่ไม่รู้ที่มาที่ไป และนางก็มิได้เหมือนเด็กสาวส่วนใหญ่ที่มาเยือนบ้านแฟนเป็นครั้งแรกแล้วได้รับการต้อนรับขับสู้อย่างอบอุ่นจากครอบครัวของเขา
พวกเขาถึงกับไม่คิดจะไต่ถามอายุหรือพื้นเพครอบครัวของนางเลยด้วยซ้ำ
หากเปลี่ยนเป็นเด็กสาวทั่วไป ป่านนี้คงมุดหน้าร้องไห้อยู่ในรถไปแล้ว กวนหย่ามิใช่เด็กสาวไร้เดียงสา ทว่าในใจกลับรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก
"ออกไป!"
เมื่อเห็นจางหยวนชิงยังคงนั่งดื้อดึงไม่ขยับ กวนหย่าจึงเน้นเสียงกล่าวซ้ำอีกครา