เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297: สีหน้าอับโชค
ยามเช้าตรู่ สภาพอากาศมืดครึ้ม
จางหยวนชิงสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย รูดเปิดผ้าม่าน เหลือบมองท้องฟ้าที่ถูกปกคลุมไปด้วยม่านเมฆสีเทาจางๆ
วันนี้น่าจะมีฝนตก หากมิใช่เพราะผลข้างเคียงของจานดวงดาวต้าหลัวร้ายแรงเกินไป เขาคงหยิบไอเทมออกมายืนยันดูสักคราแล้ว
ภายในห้องนั่งเล่น คนทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาอยู่ข้างโต๊ะอาหาร เพลิดเพลินกับมื้อแรกหลังตื่นนอน
คุณยายตักโจ๊กให้จางหยวนชิง พลางพูดจ้อไม่หยุดถึงเรื่องเมื่อคืน บอกว่าแม่หนูคนนั้นอุตส่าห์มากินข้าวเย็นที่บ้านแท้ๆ ทว่ากลับต้องจากไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เรื่องนี้ถือเป็นความบกพร่องในการต้อนรับแขกของบ้านตระกูลเฉิน หวังว่าสุดสัปดาห์หน้าหยวนจื่อจะพากวนหย่ากลับมาบ้านอีกสักรอบ
ถึงตอนนั้นคุณยายจะต้อนรับขับสู้อย่างดีแน่นอน
คุณตากับคุณยายเป็นคนที่รักหน้าตาและศักดิ์ศรียิ่งนัก หลังจากล่วงรู้ความจริงแล้ว จึงรู้สึกผิดต่อกวนหย่า ละอายใจเป็นล้นพ้น อยากจะหาโอกาสชดเชยให้ได้
"ได้ครับคุณยาย ไว้มีโอกาสค่อยว่ากันนะครับ"
จางหยวนชิงตอบส่งเดชไป คิดในใจว่าหลานชายของยายได้ชดเชยให้นางไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนางกลับไปใบหน้าเปล่งปลั่งดั่งดอกท้อ ได้แทะหญ้าอ่อนไปตั้งครึ่งชั่วโมง ไม่รู้สึกน้อยใจอะไรเลยสักนิด