เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157: ฉันคือสายอาชีพฝ่ายระเบียบ
ดึกสงัด เวลาห้าทุ่มครึ่ง
เงาร่างลับๆ ล่อๆ สองร่าง ปรากฏขึ้นตรงหน้าทางเข้าหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่งในเขตซาโข่ว
"หมู่บ้านนี้ทรุดโทรมขนาดนี้ นายแน่ใจเหรอว่าข่งเหลียงผิงพักอยู่ที่นี่? เขาเป็นถึงหัวหน้ากองร้อยรักษาความสงบเชียวนะ จะมาอยู่ในที่ซอมซ่อแบบนี้เนี่ยนะ?" โค่วเป่ยเยว่ชะเง้อคอมองเข้าไปในหมู่บ้าน
"ยังอ่อนหัดเกินไปแล้วไหมล่ะ!" จางหยวนชิงแค่นหัวเราะ
"นายดูหมู่บ้านนี้สิ ภายนอกดูเก่าซอมซ่อ ทว่าระบบรักษาความปลอดภัยเข้มงวดมาก พวกข้าราชการชอบอยู่ที่แบบนี้กันทั้งนั้นแหละ อพาร์ตเมนต์หรูหราหรือหมู่บ้านระดับไฮเอนด์ นั่นเป็นที่ที่พวกเศรษฐีมีเงินเขาชอบอยู่กันต่างหาก"
เขตซาโข่วอยู่ค่อนข้างไกลจากเขตคังหยาง หลังจากทั้งสองคนเจอกัน ก็แวะซดก๋วยเตี๋ยวไปคนละชาม จากนั้นจึงนั่งแท็กซี่มาที่นี่ รวมเวลาเดินทางทั้งหมดชั่วโมงครึ่ง
ค่าก๋วยเตี๋ยวจางหยวนชิงเป็นคนจ่าย ค่าแท็กซี่เขาก็เป็นคนออกให้เช่นกัน
พอถามถึงได้รู้ว่า ในกระเป๋าของโค่วเป่ยเยว่มีเงินอยู่แค่ไม่กี่ร้อยหยวน และเอาไปจ่ายค่าที่พักหมดแล้ว
ดังนั้นถึงได้บอกว่า ภายใต้เงื่อนไขที่ห้ามลักขโมยและห้ามปล้นชิง คนที่ไม่มีความสามารถในการหาเงิน ต่อให้กลายมาเป็นผู้เดินแดนวิญญาณแล้ว ก็ยังคงหาเงินไม่ได้อยู่ดี