เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156: ฆ่าคนแถมลงทัณฑ์จิตใจ
ฉันไปได้รับบาดเจ็บทางวิญญาณมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ตัวฉันในช่วงมัธยมปลาย ทุกวันก็ไปเรียน ทำโจทย์ข้อสอบตามขั้นตอน ไม่ได้แตกต่างอะไรจากนักเรียนมัธยมปลายทั่วไปเลย แล้ววิญญาณจะไปได้รับบาดแผลได้ยังไงกัน...
ขณะที่จางหยวนชิงกำลังจมสู่ห้วงความคิด บิล ทารันติโน ก็เอ่ยต่อว่า
"คุณแม่ของคุณไปตระเวนพบผู้เชี่ยวชาญในแวดวงการแพทย์และแวดวงเภสัชกรรมมามากมายเพื่อรักษาอาการปวดหัวของคุณ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น เอ่อ ผมเป็นเพียงแค่นักธุรกิจ ไม่ได้เข้าใจเรื่องเภสัชวิทยา แต่บริษัทเวชภัณฑ์แอนต์ไม่เคยขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้
"ตอนนั้นยานี้เพิ่งจะวิจัยและพัฒนาออกมา หลังจากที่ผมแจ้งสรรพคุณยาให้คุณแม่ของคุณทราบ เธอก็ตัดสินใจเสี่ยงทดลองใช้ พระเจ้าคุ้มครอง อาการของคุณทุเลาลงได้จริงๆ"
จางหยวนชิงดึงสติกลับมา ครุ่นคิดพลางเอ่ยถาม
"เป้าหมายที่บริษัทของท่านพัฒนายาตัวนี้ขึ้นมาคืออะไรหรือครับ? ความหมายของผมคือ พวกท่านต้องมีกลุ่มเป้าหมายกลุ่มหนึ่งอยู่แล้ว จึงได้พัฒนายานี้ขึ้นมา แล้วอาการป่วยของพวกเขา เหมือนกับผมหรือไม่ครับ?"
บิล ทารันติโน ประสานสองมือไว้ตรงหน้าท้อง ยิ้มพลางส่ายหน้า
"พวกเรามีกลุ่มเป้าหมายกลุ่มหนึ่งจริงๆ ครับ ยาเม็ดชนิดนี้ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในกลุ่มคนเหล่านั้นจนผลิตไม่ทันความต้องการ ทว่าผมไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลของกลุ่มคนเหล่านั้นให้คุณทราบได้ นี่เป็นความลับทางการค้า"
พอพูดจบ สุภาพบุรุษวัยกลางคนผู้เปี่ยมเสน่ห์ท่านนี้ก็เสริมว่า