เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117: ช่วยเหลือตัวประกัน
ชายกำยำอ้าปากพะงาบๆ ดูเหมือนอยากจะด่าทอสักประโยค ทว่าเสียงยังไม่ทันหลุดพ้นจากลำคอ ชีวิตของเขาก็ได้ดับสูญไปก่อนแล้ว
จางหยวนชิงกวาดสายตามองสำรวจสองสามครั้ง ครั้นยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายตายสนิทแล้ว จึงหันหน้าไปมองน้าสาว
เจียงอวี้เอ๋อร์อ้าปากค้างตาค้าง ปากน้อยๆ อ้ากว้างจนยัดไข่ไก่เข้าไปได้ฟองหนึ่ง จ้องมองหลานชายด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง
สีหน้าแบบนี้ฉันชอบชะมัด... จางหยวนชิงเลื่อนสายตาลงต่ำ ชำเลืองมองคุณหมอหญิงวัยกลางคนที่กำลังนั่งขดตัวสั่นเทิ้มอยู่ใต้โต๊ะ ฟาดสันมือเปรี้ยงเดียวสับเข้าที่ท้ายทอยจนอีกฝ่ายสลบเหมือดไปทันที
คุณหมอหญิงครางอือคำหนึ่ง แล้วล้มพับกองลงกับพื้น
จางหยวนชิงเก็บมือกลับ สัญชาตญาณรู้สึกว่าทำแบบนี้มันดูใจร้อนมุทะลุและไร้มารยาทไปหน่อย ทว่าก็รู้สึกว่าสมเหตุสมผลดี จึงไม่ได้คิดอะไรมาก แล้วหันกลับมามองน้าสาว
"หยวน... หยวนจื่อ..."
น้าสาวเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก ดวงตากลมโตเป็นประกายน้ำเอ่อล้นเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและมึนงงสับสน ดูเหมือนยังไม่อาจยอมรับความจริงได้ว่าหลานชายจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างกะทันหัน
ทว่าในขณะเดียวกัน ท่ามกลางความตื่นตะลึงและงุนงงนั้น ก็แฝงไปด้วยความปีติยินดีล้นพ้นจากการที่คนที่ตนเองไว้วางใจที่สุดปรากฏตัวลงมาจากฟากฟ้าราวปาฏิหาริย์ในยามที่ต้องการความช่วยเหลือที่สุด