เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116: รูปลักษณ์อันเย้ายวน
"ยุทธวิธีงั้นเหรอ" แววตาของเจียงจิงเว่ยเป็นประกายขึ้นมา นิ้วมือเท้าคาง พลางเก๊กท่าทาง:
"หลี่ตงเจ๋อพูดถูกแล้ว พวกเราจำเป็นต้องวางแผนยุทธวิธีจริงๆ ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นองค์กรทางการ ไม่ใช่พวกสายอาชีพฝ่ายอธรรมที่ไร้สมอง ฉันมีความคิดอย่างหนึ่งค่ะ"
พวกสายอาชีพฝ่ายอธรรมยังมีสมองมากกว่าเธอเสียอีกมั้ง... แม้จะไม่ค่อยเหมาะสมนัก ทว่าทุกคนกลับผุดความคิดนี้ขึ้นมาในหัวพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
หลี่ตงเจ๋อเอ่ยถาม "เธอมีความคิดงั้นเหรอ ลองว่ามาซิ"
เจียงจิงเว่ยกล่าว "พวกเราบุกตะลุยเข้าไป ให้เถิงหยวนกับหยวนสื่อเป็นทัพหน้า กวนหย่ายิงปืนคุ้มกัน ส่วนฉันคอยหาจังหวะลอบโจมตี ตีหักทีละจุดไปเลย"
ยุทธวิธีนี้ดีเยี่ยมจริงๆ ดีจนเหมือนไม่ได้วางแผนอะไรเลย... จางหยวนชิงเป็นห่วงน้าสาวในอก จึงเอ่ยเร่งเร้า "นายสิบครับ อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย"
หลี่ตงเจ๋อเองก็รู้สึกว่าตนเองไร้เดียงสาเกินไป ถึงกับเอ่ยปากถามหายุทธวิธีจากวาสุกรี
เขากวาดสายตามองทุกคน แล้วเอ่ยอย่างเป็นระเบียบแบบแผน:
"อีกฝ่ายมีตัวประกันอยู่ในมือ พวกเราบุ่มบ่ามบุกเข้าไปไม่ได้เด็ดขาด จำเป็นต้องให้พเนจรรัตติกาลที่เชี่ยวชาญการลอบเร้นเข้าไป ทว่าลำพังหยวนสื่อเพียงคนเดียว หากเข้าไปคงมีเคราะห์มากกว่าโชค กวนหย่า เธอรีบติดต่อหยวนถิง ให้เขาเร่งรุดมาที่นี่ให้เร็วที่สุด"