เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66: มุ่งหน้าสู่จุดหมาย
ต้องยอมรับเลยว่า อยู่กับแม่หนูคนนี้แล้วสบายใจจริงๆ... จางหยวนชิงพึมพำในใจ
เขารู้สึกราวกับได้เห็นตัวเองในเวอร์ชันผู้หญิง รูปร่างหน้าตาดี ความสามารถโดดเด่น วาจาไพเราะน่าฟัง
เขาครุ่นคิดอยู่สองสามวินาที ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ:
“เอาเถอะ ก็แค่ไปถ่ายทอดคำพูดประโยคเดียว พาเธอไปด้วยก็ได้”
แม้แม่หนูนี่จะมีเจตนาตามประกบอยู่บ้าง ทว่าอย่างไรเสียพวกเขาก็มิได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของกันและกัน ความกังวลในจุดนี้ของเธอย่อมเข้าใจได้ อย่างน้อยที่สุดก็แสดงว่าแม้เซี่ยหลิงซีจะดูมีมารยาดอกบัวขาวไปหน่อย แต่ก็นับว่าเป็นคนที่รู้จักกตัญญูรู้คุณคน
“ขอบคุณค่ะพี่หยวนสื่อ” เซี่ยหลิงซียิ้มหวานหยดย้อย จากนั้นก็หุบยิ้มลง สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง:
“ฉันจำได้ว่าเขาบอกให้พี่ตามหาคนชื่อปรมาจารย์ ‘อู๋เหิน’ ก่อนจะมาซงไห่ ฉันเคยตรวจสอบข้อมูลของคนผู้นี้แล้ว ไม่พบประวัติหรือข้อมูลที่เกี่ยวข้องเลยค่ะ”
จางหยวนชิงส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง: “ในฐานข้อมูลของพันธมิตรห้าธาตุก็ไม่มีเหมือนกัน ทว่า หากปรมาจารย์ ‘อู๋เหิน’ ผู้นี้เป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป ละอายที่เป็นพ่อคงไม่จงใจหลบเลี่ยง ‘เจ้าหน้าที่ทางการ’ อย่างเธอ ฉันสงสัยว่าปรมาจารย์อู๋เหินน่าจะเป็นสายอาชีพอธรรม”
เรื่องนี้ทั้งสองคนต่างคิดตรงกัน ดังนั้นหลังจาก “ออฟไลน์” แล้ว จึงได้ใช้ช่องทางของตนเองไปสืบเสาะหาคนผู้นี้