เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65: ตระกูลผู้เดินแดนวิญญาณ
พี่หวังไท่? เขาเนี่ยนะ?
หลี่ตงเจ๋อแทบจะเอ่ยเตือนคุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยตามสัญชาตญาณว่า คนที่เธอกำลังจับชายเสื้ออยู่นั้นไม่ใช่หวังไท่ หวังไท่ตัวจริงเสียงจริงยืนอยู่ข้างๆ ต่างหาก ทำไมถึงจำคนผิดได้ขนาดนี้
มันจะไม่น่ากระอักกระอ่วนเกินไปหน่อยหรือ... ทว่าในทันใดนั้น สีหน้าของหลี่ตงเจ๋อก็พลันชะงักงัน เขาตระหนักได้ว่าคนที่ไม่เข้าใจสถานการณ์แท้จริงแล้วคือตัวเขาเอง
คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยมุ่งตรงมาหาหยวนสื่อโดยแท้ นางไม่แม้แต่จะมองคนอื่นๆ ในทีมสองเลยสักนิด เป้าหมายชัดเจนเป็นที่สุด ไม่มีทางจำคนผิดไปได้อย่างแน่นอน
เช่นนั้นแล้ว ทำไมถึงบอกว่าต้องการพบหวังไท่เล่า
รอยยิ้มหยอกล้อของกวานหย่าพลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้าในทันที นางมองดูหยวนสื่อทีหนึ่ง แล้วมองดูเซี่ยหลิงซีอีกทีหนึ่ง ใบหน้ารูปไข่อันมีเสน่ห์ค่อยๆ ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก
มีเพียงหวังไท่คนเดียว ที่แอบถอนหายใจโล่งอกอย่างเงียบเชียบ
“เธอมาซงไห่ทำไม แถมยังเจาะจงให้หวังไท่ของพวกเรามาต้อนรับอีก”
จางหยวนชิงผู้มีส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรก้มมองศีรษะของแม่ดอกบัวขาวน้อย ขาดูเหมือนจะยาว ทว่าแท้จริงแล้วกลับเป็นยัยตัวเตี้ยคนหนึ่ง