เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6: เรื่องเล่าของศาลเจ้าเทพภูเขา
เชี่ยเอ๊ย... จางหยวนชิงพลันไม่อยากอยู่ในวิหารหลักแห่งนี้ต่ออีกแล้ว
เขารู้สึกถึงความสิ้นหวังประหนึ่งตกอยู่ในทางตัน กู่ร้องเรียกฟ้าฟ้าก็ไม่ขาน กู่ร้องเรียกดินดินก็ไม่ตอบ
สถานที่แห่งนี้อันตรายถึงขีดสุด ทว่าเขากลับไม่อาจขอความช่วยเหลือจากโลกภายนอกได้ สิ่งเดียวที่พึ่งพาได้มีเพียงตัวเองเท่านั้น
หลังลังเลอยู่นาน เขาก็กัดฟันข่มใจ ก้มตัวลงแล้วลากร่างโครงกระดูกที่สวมชุดคนงานตัวนั้นออกมา
แคว่ก~
ระหว่างการดึงลาก เสื้อผ้าคนงานก็ฉีกขาดออกอย่างง่ายดาย ผ่านกาลเวลามายาวนานขนาดนั้น เสื้อผ้าจึงผุเปื่อยไปนานแล้ว
เมื่อลากศพมาไว้ใต้แสงเทียน เขาก็กดข่มความรู้สึกพะอืดพะอม แล้วเริ่มลงมือสำรวจตรวจเช็ก
แม้คนจะตายไปแล้ว แต่ร่างกายยังสามารถบอกเล่าเรื่องราวได้ การรู้สาเหตุการตายของอีกฝ่าย ย่อมช่วยให้เขาหลบเลี่ยงอันตรายได้มากโข
“กระดูกหน้าอกกับซี่โครงหักไปหลายซี่ ไหล่ขวามีรอยร้าวละเอียด แต่ก็ไม่นับว่าสาหัสมากนัก...”