เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7: หวนคืน
ค่า San (สติสัมปชัญญะ) ดิ่งลงเหลือศูนย์คาที่ในทันใด
ไอเย็นเยียบแผ่ซ่านจากกระดูกก้นกบพุ่งตรงขึ้นสู่กระหม่อม จางหยวนชิงคล้ายกับแมวที่ขนลุกพองทั้งตัว เขากระโดดโหยงขึ้นสูงจากพื้น สบถคำด่าประจำชาติออกมาทันควัน:
“เย็ดแม่เอ๊ย!”
นี่คือสัญชาตญาณการส่งเสียงโดยไม่รู้ตัวของมนุษย์ยามเมื่อได้รับความสะเทือนขวัญหรือความตกใจอย่างรุนแรง
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหัวไหล่ถึงได้เมื่อยล้าขนาดนั้น และเข้าใจแล้วว่าทำไมศพริมหน้าต่างถึงต้องพกพากระจกทองเหลืองติดตัวไว้
นี่ก็เพื่อเอาไว้คอยส่องดูว่ามีวิญญาณแค้นมาเกาะขี่คออยู่หรือไม่นั่นเอง
มันปีนขึ้นมาเกาะบนไหล่ฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ตอนที่เดินเข้ามาในเรือนสี่ประสาน หรือว่าตอนที่ก้าวเข้ามาในห้องนี้
ใครเป็นคนมอบความกล้าให้ฉันออกไปสำรวจข้างนอกกันนะ เหลียงจิ้งหรูงั้นเหรอ?!
สมองคล้ายกับหม้อต้มน้ำเดือดพล่าน ความคิดสารพัดผุดพรายขึ้นมาในชั่วพริบตา ความตื่นตระหนกถาโถมเข้ามาประหนึ่งคลื่นยักษ์