บทที่ 3 ตัวตลกดีแต่เห่า

บทที่ 3 ตัวตลกดีแต่เห่า

“ภรรยา หิวแล้วใช่ไหม รีบทำกินกันเถอะ!” จ้าวสุ่ยเซิงพูดพลางยิ้ม “เธอตุ๋นน้ำแกงไก่ ฉันจะจัดการหนูไผ่กับกระต่ายเอง!”

“นายทำไหวหรือ?” หลินเสี่ยวเยว่ถามอย่างกังขา

ตั้งแต่แต่งงานอยู่ด้วยกันมา จ้าวสุ่ยเซิงไม่เคยทำกับข้าวสักครั้ง

“เดี๋ยวก็ได้ชิมฝีมือฉัน!” จ้าวสุ่ยเซิงไม่กล้าพูดว่าฝีมือทำอาหารของตัวเองดีเลิศ แต่อาหารบ้านๆ ทั่วไปยังทำได้

“แต่มีตั้งเยอะ ทำหมดเลยจะสิ้นเปลืองเกินไปนะ!” หลินเสี่ยวเยว่ส่ายหน้า

“ทำให้หมด ต้องทำให้หมด!” จ้าวสุ่ยเซิงยืนกราน “ตั้งแต่เธอมาอยู่กับฉัน ก็ไม่เคยได้กินมื้อดีๆ สักมื้อ คืนนี้ถือว่าชดเชยให้แล้วกัน!”

หลินเสี่ยวเยว่เถียงเขาไม่ไหว จึงได้แต่ทำตาม