กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 4 รางวัล
ให้ตายเถอะ!
จ้าวสุ่ยเซิงไม่เคยเจอคนหน้าด้านไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อน!
เขาก้าวออกไปยืนขวางหน้า “เอาหน้ามาจากไหน ถึงจะมากินของของฉัน?”
จ้าวซินเฉียงหน้าตึง “สุ่ยเซิง พูดแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!”
“ถ้าตอนนั้นพวกเราไม่รับแกมาเลี้ยง ป่านนี้แกคงอดตายไปแล้ว!”
“กินเนื้อแกสักหน่อยจะเป็นไรไป?”
“นั่นสิ คนกันเองแท้ๆ จะทำเป็นห่างเหินไปทำไม?” ไต้หรงฮวาจ้องหม้อไม่วางตา “พวกนายก็กินไม่หมดอยู่แล้ว ปล่อยให้เสียของน่าเสียดายแย่!”
จ้าวสุ่ยเซิงหัวเราะด้วยความโมโห “ต่อให้ฉันเอาไปให้สุนัขกิน ก็ไม่ให้พวกแก!”
“พวกแกรับฉันมาเลี้ยงก็จริง แต่ทั้งมรดกของพ่อฉันกับบ้านก็ถูกพวกแกยึดไปหมดแล้ว!”