ตอนที่ 246 ถึงเมืองหลวง

ตอนที่ 246 ถึงเมืองหลวง

รถยังไปไม่ถึงเมืองหลวง เป็นเพียงการหยุดพักชั่วคราวเท่านั้น

เจียงฝูจอดรถไว้หน้าบ้านพักรับรองแห่งหนึ่ง เสิ่นเจี้ยนเวยถูกเจียงถิงหย่วนประคองลงจากรถ

เธอทานอะไรไปสองสามคำอย่าง qua ๆ แล้วกลับเข้าห้อง ดึงผ้าห่มคลุมตัวและหลับลึกไปในทันที

การนอนครั้งนี้หลับลึกมาก แม้แต่ฝันก็ไม่มี ราวกับเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกการเดินทางกระเด้งกระดอนทั้งวันบีบคั้นจนหมดสิ้น ทั้งตัวจมลงในที่นอนนุ่ม ๆ เหมือนก้อนชาอัดแห้งที่ค่อย ๆ ถูกแช่จนคลายตัว

เวลาสิบเอ็ดนาฬิกาเศษของเช้าวันถัดมา เสิ่นเจี้ยนเวยกำลังพิงเบาะรถ งีบหลับไปด้วยอาการเคลิ้ม ๆ

เจียงถิงหย่วนผลักไหล่เธอเบา ๆ ริมฝีปากแนบชิดใบหูแล้วพูดเสียงต่ำว่า “เจี้ยนเวย ตื่นเถอะ ถึงเมืองหลวงแล้ว”