กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 245 ผู้คุ้มกัน
“ย่า ฉันจำไว้แล้ว ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี พวกท่านก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีเหมือนกัน ต้องรอฉันกลับมาเยี่ยมพวกท่านให้ได้”
น้ำตาของย่าหวังไหลอาบแก้มลงมาตั้งนานแล้ว คราวนี้คุณย่าฉวีก็กลั้นไม่อยู่เช่นกัน ดวงตาขุ่นมัวที่เคยเห็นความผันผวนของโลกมามากมายคู่นั้นเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา
เสิ่นเจี้ยนเวยคลายมือออกแล้วถอยหลังไปสองสามก้าว มายืนอยู่ด้านหน้าสุดของกลุ่มคน จากนั้นก็โค้งตัวลงคำนับใบหน้าคุ้นเคยและอบอุ่นเหล่านั้นอย่างลึกซึ้ง
ตอนที่เธอเหยียดตัวขึ้นมานั้น บนใบหน้ายังมีรอยคราบน้ำตา แต่ทว่าน้ำเสียงกลับใสกังวานและหนักแน่นกว่าครั้งใด ๆ