ตอนที่ 247 ปู่ของเจียงถิงหย่วน

ตอนที่ 247 ปู่ของเจียงถิงหย่วน

ชายชราผมดอกเลากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือริมหน้าต่าง บนตักมีหนังสือเย็บด้ายเปิดกางอยู่ ได้ยินเสียงประตูก็เงยหน้าขึ้นมองมาทางประตู

สายตาของเขาข้ามไหล่ของเจียงฝู ข้ามด้านข้างของเจียงถิงหย่วน ไปตกอยู่ที่มือซึ่งกำลังกำมือเสิ่นเจี้ยนเวยไว้แน่น จากนั้นค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมา ยิ้มอย่างใจดี

“ปู่” เสียงของเจียงถิงหย่วนสั่นเครือเล็กน้อย

คำสั้น ๆ สองพยางค์นี้แบกรับอะไรมากมายเหลือเกิน

ตลอดเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา ทั้งวันเวลาที่บ้านเดิมซึ่งแทบจะตายคาเตียง คืนที่ถูกคนสิ้นคิดไม่กลัวตายไล่ล่าจนไม่มีทางหนีบนภูเขา และความรู้สึกโล่งอกกับยินดีที่ไม่เคยเอ่ยปากออกมาหลังจากทราบว่าสุขภาพของปู่ดีขึ้นแล้ว

เสิ่นเจี้ยนเวยใจสั่นไหวอย่างรุนแรง