เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 217 รุกรับจนตรอก
เมื่อสังเกตเห็นว่าเงาร่างของเซวี่ยฉือที่อยู่ไม่ไกลมิได้อยู่ที่เดิมแล้ว ไท่หยวนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ยังดีที่เจ้าหนูผู้นี้คราวนี้นับว่ายังเฉลียวฉลาดอยู่บ้าง
ศิษย์น้องหญิงเล็กเอ๋ย ศิษย์พี่เช่นข้าก็ช่วยเจ้าได้เพียงเท่านี้แล้ว
เพื่อจะยื้อเวลาหลบหนีให้หนิงเจาเพิ่มขึ้นอีกสักเล็กน้อย ไท่หยวนจึงยังคงรับมือกับทุกคนต่อไป
“พูดจาได้ไพเราะน่าฟังนัก พวกเจ้าก็แค่คิดอยากแลกเปลี่ยนผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่ที่สุดด้วยการเสียสละที่น้อยที่สุด ทว่าอาศัยสิ่งใดจึงต้องมาเสียสละศิษย์แห่งสำนักหวนต้นกำเนิดของข้าเล่า”
เมื่อฟังออกถึงเจตนาปกป้องของไท่หยวน ซูเหอก็มิยอมล่าถอยแม้แต่ก้าวเดียวเช่นกัน
“ก็อาศัยที่นางเป็นกึ่งอสูร เป็นสายลับของเผ่าอสูรอย่างไรเล่า
มิใช่พวกพ้องเราย่อมมีใจคิดเป็นอื่น พวกข้าคือเผ่ามนุษย์ เหตุใดจึงต้องยอมละทิ้งความหวังในการทะยานขึ้นสู่เบื้องบนของพวกเราเผ่ามนุษย์ เพื่อกึ่งอสูรต่างเผ่าพันธุ์เช่นนางผู้นี้ด้วยเล่า”