ตอนที่ 216 บีบประชิดถึงประตูสำนัก

ตอนที่ 216 บีบประชิดถึงประตูสำนัก

ฉินเคอแทบจะถูกท่าทีไม่ยอมฟังสิ่งใดของเขาทำให้โมโหตาย น้ำเสียงจึงอดที่จะฉุนเฉียวไม่ได้:

“หลินชวน เจ้าจงคิดให้กระจ่าง เจ้าคิดจะตั้งตนเป็นศัตรูกับพวกเราเผ่ามนุษย์ทั้งหมดเพื่อสตรีอสูรเพียงคนเดียวจริง ๆ หรือ!”

“นั่นคือลูกศิษย์ของข้า!”

“อีกอย่าง อย่าได้เอาเผ่ามนุษย์ทั้งหมดมาเป็นข้ออ้าง” เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ หลินชวนก็แค่นหัวเราะเยาะ “หากเผ่ามนุษย์ทั้งหมดล้วนคิดเช่นนี้จริง ไฉนพระภิกษุเหลี่ยวอู้จึงมิได้มาเล่า?”

ดังนั้น จึงยังคงมีคนที่เข้าใจเหตุผลอยู่

เขาไม่ได้บีบบังคับให้ผู้ใดยื่นมือเข้าช่วยท่ามกลางกระแสคลื่นลมแรง แต่ในช่วงเวลาเช่นนี้ ขอเพียงไม่ซ้ำเติมผู้ตกทุกข์ ก็นับว่าดียิ่งแล้ว

เมื่อเห็นว่าพูดไปก็เปล่าประโยชน์ เหวินอินจึงเรียกสมบัติเวทประจำกายของตนออกมาเช่นกัน พลางปรายตามองหลินชวนด้วยแววตาเย็นชา:

“ในเมื่อเจ้ายังคงลุ่มหลงไม่รู้ตื่น เช่นนั้นก็ล่วงเกินแล้ว”