เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 218 แต่ละฝ่ายเคลื่อนไหว
“ช่างเถอะ~ เจ้าจงดูแลตัวเองให้ดีก็แล้วกัน...”
ชิงเสวียนถอนหายใจคราหนึ่งแล้วลุกขึ้นเดินจากไป ยามก้าวเดิน แผ่นยันต์แผ่นหนึ่งพลันร่วงหล่นลงมาจากแขนเสื้อตัวกว้างของเขาโดยไม่ตั้งใจ ตกอยู่ตรงจุดที่ไม่ไกลจากหยวนชูพอดิบพอดี
อักขระสีแดงสะท้อนเข้าสู่นัยน์ตา มันคือยันต์เหินเทพขั้นเก้าแผ่นหนึ่ง
ยันต์เหินเทพขั้นเก้าสามารถย่นปฐพีได้ ทั่วทั้งโลกปรัชญามีเพียงชิงเสวียนผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถวาดมันขึ้นมาได้
หยวนชูหยิบแผ่นยันต์ขึ้นมาเก็บไว้อย่างดี หางตาของเขาแดงระเรื่อ โขกศีรษะคารวะไปยังทิศทางที่ชิงเสวียนจากไปอีกครา
“ศิษย์อกตัญญูหยวนชู ขอขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยสงเคราะห์”
พลิกค้นจนทั่วแหวนเก็บของ ในที่สุดก็พบเสื้อตัวยาวสีหมึกจางตัวหนึ่งที่ไม่ใช่ชุดนักพรต หยวนชูใช้พลังวิญญาณกระตุ้นยันต์เหินเทพ ก่อนจะพุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังดินแดนสวรรค์ตะวันออกอย่างเร่งด่วน
นับจากนี้ไปเขาไม่ใช่นักพรตอันใดอีกแล้ว เขาเป็นเพียงหยวนชูเท่านั้น
เจาเจา รอข้าด้วย...