กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 156 “วันพรุ่งนี้” ช่างเป็นฤกษ์งามยามดียิ่งนัก
สายตาของหนิงเซิ่งแอบลอบมองสำรวจระหว่างคนทั้งสองอยู่หลายครา คล้ายกับเข้าใจสิ่งใดขึ้นมาอย่างฉับพลัน
ฮิฮิ……
“ที่แท้ข้าก็เข้าใจผิดไปเอง ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ทว่าในเมื่อเป็นสหายของน้องห้า บัดนี้มาถึงเมืองอี๋เฉิงของพวกเรา ย่อมต้องให้พวกเราได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านแสดงไมตรีเจ้าถิ่นเสียหน่อย มิสู้เปลี่ยนเป็นวันหน้าไปร่วมกินข้าวด้วยกันสักมื้อเป็นอย่างไร”
เขาจักต้องพานักรบผู้กล้าหาญที่บังอาจมาพึงใจบรรพชนน้อยแห่งตระกูลพวกเขากลับไป ให้ทุกคนได้มาชื่นชมดูสักครา!
“นี่……”
อวิ๋นเช่อเอี้ยวตัวเล็กน้อยมองไปยังหนิงเจา ใช้สายตาซักถามความเห็นของนาง
เมื่อลองใคร่ครวญดู คราก่อนที่เมืองอวี๋เฉิงอีกฝ่ายก็เคยรับรองตนเองกับหนิงหาน ทั้งคนทั้งสองก็ถือว่าเป็นสหายกันแล้ว หนิงเจาจึงพยักหน้ามิได้ปฏิเสธ:
“หากอาเช่อว่างก็ไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อ หากมีธุระก็ช่างเถิด มิจำเป็นต้องฝืนใจ”