ตอนที่ 155 นี่น้องเขยข้าหรือ?

ตอนที่ 155 นี่น้องเขยข้าหรือ?

ทว่ามีคนขลาดเขลา ย่อมมีคนใจกล้า

ตัวอย่างเช่นในยามนี้

“คุณหนูห้าตระกูลหนิง สบายดีหรือไม่ ข้าพเจ้าหยางฉิน เลื่อมใสคุณหนูห้ามานานแล้ว ไม่ทราบว่าคุณหนูห้าจะพอให้เกียรติไปเที่ยวด้วยกันได้หรือไม่”

ชายหนุ่มตรงหน้าสวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีน้ำเงิน สวมรองเท้าลายเมฆาสีเดียวกัน หน้าตาก็ถือว่าหมดจดคมคายไม่น้อย เพียงแต่ถุงใต้ตาบวมช้ำไปสักหน่อย ดูเป็นท่าทางของคนมัวเมาในกามารมณ์เกินควร

แซ่หยางรึ เช่นนั้นดูท่าคงเป็นคนของจวนเจ้าเมือง

มิน่าเล่าถึงจำนางได้ และมิน่าเล่าแม้นางจะแสร้งปลดปล่อยกลิ่นอายออกมาแล้ว เขาที่เป็นเพียงระดับแก่นทองคำระยะกลางยังกล้าเดินเข้ามาทักทาย

[ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์ถูกทักทายกลางถนนเป็นครั้งแรกในชีวิต ควรค่าแก่การจดจำ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการแสดงไมตรีจากบุรุษเสเพล โฮสต์ เจ้าจะ:]