กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 464 ในที่สุดก็ไม่เหมือนวันวานของวัยเยาว์ 80
ชิงอันสูดหายใจลึก “ใช่ ฉันชอบเขา ชอบมาก”
เว่ยซือหลวี่ได้คำตอบที่คาดไว้แล้ว แต่กลับเหมือนถูกสูบเรี่ยวแรงจนหมด เขาทรุดพิงพนักพิงเก้าอี้หนังแท้
“ตั้งแต่เมื่อไร?”
น้ำเสียงของเขาต่ำลง ราวกับจู่ ๆ ก็ล้มป่วย
ชิงอันตอบเสียงแหบ “ตั้งแต่สมัยมัธยมปลายก็เริ่มรู้สึกดีด้วยแล้ว”
เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองเริ่มชอบลู่เหยียนโจวตั้งแต่เมื่อไร แต่หลังเข้าเรียนมหาวิทยาลัยและเช่าร่วมกัน เธอก็มั่นใจว่าตัวเองชอบเขา
เว่ยซือหลวี่ถูหน้า “ทำไมไม่เคยบอกพี่?”
“ตอนนี้ฉันบอกแล้ว พี่ยังมีปฏิกิริยาแบบนี้ ถ้าบอกตั้งแต่แรก พี่คงสั่งให้ฉันอยู่ห่างจากลู่เหยียนโจวแน่”