กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 463 ในที่สุดก็ไม่เหมือนวันวานของวัยเยาว์ 79
เสียงหัวเราะเยาะดังมาจากนอกผ้าห่ม “สวี่ชิงอัน ในหัวเธอคิดอะไรอยู่?”
ผ้าห่มถูกดึงลง เผยให้เห็นใบหน้าของชิงอันที่แดงก่ำ
ลู่เหยียนโจวเอามือแตะหน้าผากเธอ “เหมือนจะไม่มีไข้แล้ว วัดอุณหภูมิดูหน่อย”
ที่แท้เขาจะวัดไข้ให้เธอ…
ชิงอันลุกขึ้นนั่งอย่างรู้สึกผิด อุณหภูมิร่างกายกลับเป็นปกติแล้ว เพียงแต่ยังคัดจมูกและเจ็บคอ แพทย์จ่ายยาให้แล้ว
หลังจัดการขั้นตอนออกจากโรงพยาบาล ทั้งสองก็กลับไปที่อพาร์ตเมนต์เพื่อวางของก่อน
ช่วงเช้ายังมีเรียน ชิงอันไม่กล้าชักช้า จึงรีบกินอาหารเช้าแล้วเร่งลู่เหยียนโจวที่ไม่รีบร้อนให้เร็วขึ้น