กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 393 สุดท้ายก็ไม่เหมือนวันวานที่เที่ยวเล่นอย่างวัยเยาว์ 9
เว่ยซือหลวี่ที่นั่งข้างเว่ยหมินเจ๋อได้ยินชิงอันชมพี่ใหญ่ ก็รีบขยับเข้ามาถาม “แล้วฉันล่ะ แล้วฉันไม่หล่อเหรอ”
พี่น้องตระกูลเว่ยหน้าตาคล้ายกัน ทั้งคู่ผิวขาว คิ้วตาคมลึก แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็มีบุคลิกโดดเด่น
ชิงอันยิ้มบาง ๆ ตั้งใจแกล้งเขา “นายก็แค่เจ้าลิงขนปุย เทียบพี่ใหญ่ไม่ติดหรอก”
เว่ยซือหลวี่ไม่ได้โกรธ กลับเลิกคิ้วประท้วง “ฉันเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลายก็ได้รับจดหมายสารภาพรักตั้งเยอะ ทั้งขนมกับของเล่นเล็ก ๆ ที่พวกผู้หญิงส่งมา
สุดท้ายก็ไปอยู่ในมือเธอหมด นี่มันได้ดีแล้วยังทำเป็นไม่รู้ตัวชัด ๆ”