กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 394 สุดท้ายก็ไม่เหมือนวันวานที่เที่ยวเล่นอย่างวัยเยาว์ 10
ชิงอันย่อมไม่ปฏิเสธการมีเว่ยหมินเจ๋อไปด้วย หลังเริ่มรู้ความ เธอก็มักหาโอกาสเข้าใกล้พี่ใหญ่ อยากให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่สนิทกันมากขึ้น
ทุกครั้งที่พี่ใหญ่ถูกมองข้าม เธอก็รู้สึกอึดอัดใจ
ช่วงครึ่งปีที่อยู่บ้านป้าของเธอ เธอได้สัมผัสอย่างแท้จริงว่าการไม่มีใครมองเห็นนั้นสิ้นหวังเพียงใด
ความรู้สึกราวกับเป็นมนุษย์ล่องหนแบบนั้น เธอไม่อยากให้พี่ใหญ่ต้องเผชิญเช่นกัน
กินมื้อเย็นเสร็จ เว่ยหมินเจ๋อก็พาพวกเขาไปที่ชายทะเล
พระจันทร์โดดเดี่ยวลอยอยู่บนฟากฟ้า สาดแสงสีเงินระยิบระยับเป็นผืนกว้างลงบนผิวน้ำ