กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 392 สุดท้ายก็ไม่เหมือนวันวานที่เที่ยวเล่นอย่างวัยเยาว์ 8
หลังชิงอันถ่ายรูปเสร็จและหันไปมองทางเด็กหนุ่มผมทอง ตรงนั้นก็ไม่เหลือเงาของเด็กหนุ่มแล้ว มีเพียงแสงจากดอกไม้เหล็กที่ยังคงส่องระยิบระยับ
กลับถึงบ้าน เธอหยิบเครื่องพิมพ์สีที่คุณย่าให้มา พิมพ์รูปบางส่วนที่ถ่ายเมื่อคืนออกมาทีละใบ
ในนั้นมีรูปของไป๋ถิงตงอยู่หลายใบ และยังมีรูปคู่ของเธอกับเว่ยซือหลวี่หนึ่งใบ ซึ่งไป๋ถิงตงเป็นคนถ่ายให้
เธอนำรูปคู่นั้นไปติดบนผนังภาพถ่ายในห้องหนังสือที่มีรูปเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
หลังเว่ยหมินเจ๋อเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็มีห้องหนังสือส่วนตัว ห้องหนังสือที่ใช้ร่วมกันนี้จึงกลายเป็นของเธอกับเว่ยซือหลวี่