กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 289 เป็นพ่อของเด็ก
สวี่ชิงอันหลับสนิทมาก พอลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือก็เห็นลู่เหยียนโจวกำลังฟุบอยู่ข้างเตียงเด็ก ยิ้มโง่ ๆ ให้เด็กทั้งสอง
คิ้วตาคมเข้มที่ปกติเห็นจนชิน ตอนนี้กลับอ่อนโยนราวกับสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิ
เธอมองเวลา แล้วพบว่าตัวเองหลับยาวมาถึงเก้าโมงกว่า เด็กก็ไม่ได้ร้องหรือส่งเสียงรบกวนระหว่างนั้น
“เด็กเป็นอย่างไรบ้าง?” เธอถามพลางลุกขึ้น
“มีผื่นแดงขึ้นตามตัว หมอตรวจแล้ว ไม่เป็นอะไรมาก คุณไม่ต้องกังวล”
ลู่เหยียนโจวพูดพลางลุกไปหยิบอาหารเช้าบนโต๊ะ
“ตานนีเอ่อร์กับป้าหลิวเอาอาหารเช้ามาให้ ผมเอาไปอุ่นในไมโครเวฟให้คุณ”