กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 290 ครอบครัวเดียวกัน
ภายในห้องผู้ป่วย สวี่ชิงอันกับลู่เหยียนโจวคุยหยอกล้อกันเป็นพัก ๆ บรรยากาศผ่อนคลายอย่างหาได้ยาก
ลู่เหยียนโจววางขวดนมที่ล้างเสร็จแล้วลงบนตู้เสียงดังตุบ
สวี่ชิงอันหยุดยิ้มแล้วเอ่ย “ขอบคุณ”
เว่ยซือหลวี่เงยตา มองลู่เหยียนโจว มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย แต่รอยยิ้มไม่ถึงดวงตา
“ฉันได้ยินชิงอันเล่าเรื่องเมื่อคืนแล้ว ขอบคุณประธานลู่ที่ดูแลพวกเขา ตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่แล้ว ประธานลู่กลับไปพักผ่อนได้”
น้ำเสียงเขานุ่มนวลสงบนิ่ง ราวกับเป็นเจ้าของสถานที่
ลู่เหยียนโจวไม่ขยับ กลับขยับไปนั่งใกล้เตียงเด็กมากขึ้น