กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 288 คุณพ่อสายเลี้ยง
ปลายเท้าสวี่ชิงอันสอดเข้าไปในรองเท้าแตะนุ่ม ๆ แล้วขยับถูไปมาสองสามครั้ง
เธอก้มตา พูดเสียงอู้อี้ “ขอโทษ อย่ามารบกวนชีวิตสงบสุขของพวกเราเลย”
เธอแค่อยากเลี้ยงลูกให้ดีและสร้างผลงานในหน้าที่การงาน ไม่มีแรงไปคิดเรื่องความรัก
ลู่เหยียนโจวอ้าปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
เขาเฝ้าอยู่ข้างเตียงเด็กกับเธอเงียบ ๆ ภายในห้องเหลือเพียงเสียงหายใจของเด็ก
สวี่ชิงอันดื่มเหล้ามา จึงฟุบอยู่ข้างเตียงเด็กด้วยความง่วงงุน เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร เธอสะดุ้งตื่นจากฝัน พบว่าตัวเองเอนพิงขอบเตียงอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้