กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อวิ๋นจือจือพลันขยาดกลัวขึ้นมาทันใด ย่นคอย่อตัวเอ่ยว่า “ข้าว่าข้าไปทางประตูด้านหลังจะปลอดภัยกว่า!”
เฮ่อหยางรีบเอ่ยปากทัดทาน “ตามที่ข้าเห็น วันนี้เจ้าอย่าเพิ่งก้าวออกจากเรือนจะดีที่สุด”
ครั้นแล้ว เขาก็ทอดถอนหายใจอย่างจนใจ พลางอธิบายว่า “เมื่อครู่ข้าเพียงอยากออกไปซื้อถังหูลู่สักไม้แก้กระหายปาก ผลปรากฏว่าระหว่างทางกลับถูกคนรุมล้อมพัวพันเอาไว้”
“พวกท่านลุงท่านป้าชาวบ้านเหล่านั้นมองข้าราวกับเห็นสมบัติล้ำค่า พัวพันข้าแน่นขนัด รั้งไว้ไม่ยอมให้ไปท่าเดียว ปากก็พร่ำบ่นสารพัดเหตุผล บอกให้พวกเราตั้งหน้าตั้งตาขายข้าวกล่องต่อไป”
ได้ยินถึงตรงนี้ อวิ๋นจือจือก็อดมิได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ “เช่นนั้นท้ายที่สุดเจ้าได้ซื้อถังหูลู่หรือไม่เล่า”