ตอนที่ 178 ไม่โมโหก็แปลกแล้ว

นับตั้งแต่ครานั้นที่โชคดีได้ลิ้มรสอาหารจานด่วนแสนอร่อยฝีมืออวิ๋นจือจือ รสชาติและสัมผัสอันยากจะลืมเลือนนั้นก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขามาโดยตลอด

เดิมที เขายังคิดจะส่งคนออกจากพระราชวังไปยังท่าเรือเพื่อซื้อข้าวกล่องกลับมาแก้ความอยากสักหน่อย ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าแผงขายของอวิ๋นจือจือจะไม่ให้บริการนำกลับบ้านเสียอย่างนั้น

นี่ทำให้เขาลำบากใจยิ่งนักแล้ว!

อย่างไรเสียสถานะของเขาก็สูงส่งแลเป็นเอกลักษณ์ หากวิ่งโร่ไปกินข้าวกล่องที่ท่าเรือด้วยตนเอง พลั้งเผลอถูกผู้อื่นพบเห็นเข้า ย่อมต้องก่อให้เกิดคลื่นลมลูกใหญ่ขึ้นเป็นแน่

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นคนที่รักหน้าตาของตนถึงเพียงนั้น ย่อมไม่กล้าบากหน้าวิ่งไปขอข้าวกล่องจากอวิ๋นจือจือตรง ๆ อย่างแน่นอน

ในขณะที่เขากำลังกลัดกลุ้มกับเรื่องนี้อย่างไม่ขาดสายนั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินข่าวสารเรื่องหนึ่งเข้า